Θα ’μαι παντού. Συνεχώς μπροστά σας.

  Αγόρασα σπίτι. Και μεγάλο αυτοκίνητο.
Πήγα διακοπές στη Χαλκιδική. Στη Σάμο. Και στην Κέρκυρα.
Εκδρομές στο Πήλιο. Στα Ζαγόρια. Και στο Καρπενήσι.
Πήγα σε ταβέρνες. Και στα μπουζούκια.
Έστειλα τα παιδιά μου φροντιστήριο. Και στα αγγλικά.
Τους έκανα δώρα Χριστούγεννα. Στα γενέθλια.
Ξόδεψα... Το παραδέχομαι...

Αγόρασα εγγλέζικη καπαρντίνα, ιταλικό παπούτσι, εβραϊκά λεμόνια, πατάτες Αιγύπτου και  Τουρκίας. Ψάρι Νορβηγίας.
Αμερικάνικο after save, γαλλικές κολόνιες, ολλανδικό σαμπουάν και μαλακτικό, αρωματικό σαπούνι εισαγωγής.

Ξόδεψα... Το παραδέχομαι...

Κέρασα αγιορείτικο κρασί την γυναίκα μου, κοιμήθηκα μαζί της σε ακριβό ξενοδοχείο.
Κάλεσα στο σπίτι τους φίλους μου. Να φάμε και να πιούμε, να γλεντήσουμε.

Ξόδεψα... Το παραδέχομαι...

Όμως, δεν έκλεψα. Δεν άρπαξα από το κρατικό ταμείο. Δεν εξαπάτησα.
ΕΣΕΝΑ, ρε αρxίδι, τί σε νοιάζει;
Γιατί μού λες πως έζησα πάνω από τις δυνάμεις μου;
Γιατί με θεωρείς καταστροφέα της Χώρας;

Γιατί βγάζεις εκτός κάδρου τους πραγματικούς φταίχτες που ..
είναι οι πολιτικοί που κρατούσαν μέχρι τώρα το τιμόνι και χάραζαν την πορεία της Ελλάδας;

Πώς είπες; Εγώ τους ψήφιζα; Ναι, εγώ τους ψήφιζα. Μόνο που αυτό γινόταν μετά από την πλύση εγκεφάλου που μου έκαναν τα ενταγμένα –εμμέσως ή άμεσα- μέσα μαζική προπαγάνδας.

Δεν αντιδρούσα στην ευμάρεια;

Μα πώς όταν καλλιεργείς στο θερμοκήπιο εκατομμύρια κλώνους του homo malaka του οποίου η στρατιά είναι αήττητος;

Όμως γνωρίζω γιατί μου τα λες όλα αυτά. Ξέρω γιατί με 

ενοχοποιείς…

Διότι...
Με θέλεις φτωχό και φτηνό.
Να δουλεύω για πέντε ευρώ. Να ψωμολυσσώ.
Να ’μαι δούλος σου. Σκυλί σου.
Να ’μαι ένα τίποτα!
Χωρίς αξιοπρέπεια. Χωρίς φωνή. Χωρίς δικαιώματα.
Να γυρίσω στις γκαζόλαμπες. Στις ξυλόσομπες. Στις στάχτες.

Θέλεις το παιδί μου σκλάβο νέας γενιάς.
Αμόρφωτο. Χωρίς Ελπίδα. Χωρίς Μέλλον.

Με θέλεις στο σκοτάδι και στην πείνα.
Στο πράσινο σαπούνι.
Να κόβω βεντούζες, αντί να ’χω γιατρό.
Να ’μαι στον ποδαρόδρομο, αντί να ’χω συγκοινωνίες.
Να τρώω ρεβίθια και ρέγγα.
Με θέλεις ζωντανό-νεκρό.
Να δουλεύω για σένα. Τα κέρδη σου. Τις Ελβετίες σου.
Με θέλεις στο συσσίτιο.
Να χορταίνω με δυστυχίες.
Τις δικές μου και των άλλων.

ΟΧΙ καθάρματα. ΟΧΙ κλεφταράδες. ΟΧΙ πουλημένοι.
ΟΧΙ... κυβερνητικοί. Πράσινοι, γαλάζιοι, ροζ, πορτοκαλί και μαύροι.
ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ!

Μπορεί να με ξεπαστρέψετε...
Την Πατρίδα μου να καταστρέψετε...
Θα ’μαι παντού. Συνεχώς μπροστά σας.
Μόνος και με Άλλους.
Και Νεκρός θα ’μαι Εχθρός σας...

Απο: Περιοδικό "ΟΡΙΟΝ"