Τι θα γινόταν εάν έκλεινε η ιστορική βιομηχανία που ίδρυσε ο Μποδοσάκης

Τις τελευταίες ημέρες επανήλθε στη δημοσιότητα το θέμα της ΛΑΡΚΟ και της διαμάχης που έχει με τη ΔΕΗ για το θέμα της τιμής του ρεύματος. Το γεγονός ότι η ΛΑΡΚΟ οδηγήθηκε εκεί που βρίσκεται επειδή το κράτος ήθελε να παίξει και το …





βιομήχανο είναι ένα θέμα. Το άλλο είναι ότι η ΔΕΗ αρνείται πεισματικά να εφαρμόσει αποφάσεις της ΡΑΕ και δε διαπραγματεύεται τιμολόγιο ρεύματος με βάση το συγκεκριμένο προφίλ της ιστορικής βιομηχανίας νικελίου. Όμως από την ιστορία αυτή και τη εμμονή κάποιων γραφειοκρατών στη ΔΕΗ να … «κλείσουν» τις ελάχιστες βαριές βιομηχανίες που έχουν απομείνει στη χώρα, η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη και ακουμπά και την ίδια την εταιρεία ηλεκτρισμού.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τις προηγούμενες ημέρες έγινε συνάντηση μεταξύ των σωματείων της ΛΑΡΚΟ και του Σπάρτακου όπου το θέμα ετέθη.

Εγώ από την πλευρά μου θα θέσω ορισμένα ερωτήματα για τους εργαζόμενους στις λιγνιτικές μονάδες:

Δεν ανησυχούν που η ΔΕΗ κατασκευάζει 1200MW  νέους σταθμούς φ.α;

Δεν ανησυχούν που η ΔΕΗ έχει εγκαταλείψει τα ορυχεία στην τύχη τους;

Δεν ανησυχούν  που η ΔΕΗ και η κυβέρνηση δεν ανοίγει το ορυχείο της Βεύης;

Δεν ανησυχούν που η ΔΕΗ θέλει να κλείσει τις βιομηχανίες σταθερού 24ωρου φορτίου;

Δεν ανησυχούν ότι με τα φωτοβολταικά δεν έχει μείνει μπάντα για τα λιγνιτικά;

Μήπως γιαυτό η ΔΕΗ κατασκευάζει νέους σταθμούς φ.α;
Εαν κλείσουν οι βιομηχανίες με ζήτηση 600MW, πόσοι λιγνιτικοί σταθμοί σταματούν και δεν ξαναξεκινούν;

Μήπως υπάρχει οργανωμένο σχέδιο για την εξολόθρευση όχι μόνο της βιομηχανίας αλλά και του λιγνίτη που έχει στηρίξει τη βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας;


Αυτά σαν τροφή για σκέψη…





Απο: industrealist.gr