Ώρα αποφάσεων

Η προχθεσινή σύσκεψη στην Αταλάντη για το μέλλον της ΛΑΡΚΟ αποτέλεσε μιαν αντιγραφήτου έργου «χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου». Ένα ολόκληρο σύστημα συμφερόντων, από τους βασικούς μετόχους της εταιρείας (ΔΕΗ, Εθνική Τράπεζα) ως την διοίκησή της, η οποία δείχνει να βρίσκεται σε διατεταγμένη από την κυβέρνηση υπηρεσία, ωθούν την ΛΑΡΚΟ στην οικονομική ασφυξία και το κλείσιμο.

Ώστε, υπό την καθοδήγηση του ΤΑΙΠΕΔ, να επιπέσουν επί του...



πτώματος τα επενδυτικά κοράκια που παραμονεύουν. Συνεπώς τα παχιά λόγια υπεύθυνων και ανεύθυνων, τα τελεσίγραφα που ουδείς λαμβάνει υπ’ όψη και οι απειλές για (πάντοτε) μελλοντικές κινητοποιήσεις απλά ανακυκλώνουν μια κρίση δίχως τέλος.

Συσκέψεις που γίνονται για επικοινωνιακούς λόγους δεν έχουν να συμβάλουν σε κάτι ουσιαστικό. Απλά παγιώνουν την

αίσθηση του αναπόφευκτου.

Πικρή υπόμνηση

Ωστόσο στα καμίνια της ΛΑΡΚΟ οι εφιαλτικές συνθήκες εργασίας συνεχίζουν να προσφέρουν ανθρωποθυσίες στον Μολώχ των εργολαβιών. 

Τέσσερις εργαζόμενοι τραυματίστηκαν  (πάλι καλά που δεν υπέστησαν κάτι πιο σοβαρό), καθώς έννοιες όπως μέτρα προστασίας και ανεκτός ρυθμός δουλειάς παραμένουν άγνωστες (ίσως και απαγορευμένες). 

Παρά τα συνεχή κρούσματα, που είχαν στοιχίσει ανθρώπινες ζωές στο παρελθόν, η δίψα για εργολαβικά κέρδη παραμένει ακόρεστη.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες της συνδικαλιστικής ηγεσίας του σωματείου στην Λάρυμνα, η οποία φροντίζει να διαχωρίζει τους μόνιμους της ΛΑΡΚΟ από τους εργαζόμενους στις εργολαβίες. 

Πριν κάποια χρόνια κρατούσε τις πύλες του εργοστασίου, ώστε ν’αποτρέψει κατάληψη από τους «κολασμένους», ώστε να μην διαταραχθεί ο ήσυχος ύπνος διοίκησης και εργολάβων.

Ακόμα και τώρα συνεχίζονται οι χωριστές πορείες, αποδεικνύοντας πως η προσχώρηση σε πολυποίκιλα δίκτυα εξουσίας είναι οριστική.

Απο: Eφημ. ΗΜΕΡΑ 2/7/2013